Siedział szary kot przy norce, która do małej myszki należała. Miał wielką ochotę na pierwsze danie zjeść ją na śniadanie. Siedział cierpliwie, w norkę spoglądał, jakby ją zapraszał, aby wyszła i znim się przywitała. Ale ona choć mała też swój rozum miała i ze swej norki się nie wychylała. Wiedziała czego po tych zielonych oczach się spodziewć. Gdyby w kotka i myszkę zabawić się chciała to długiego życia przed sobą, by chyba nie miała. Kotek chciał myszkę zjeść, a ona chciała żyć, aby tego uniknąć, musiała się skryć. Idź kotku gdzie indziej jedzenia poszukaj, zostaw myszkę w spokoju, damy ci mleka popijesz sobie, pomruczysz i zaśniesz na kanapie w pokoju.
